Korony porcelanowe vs licówki porcelanowe

Korony porcelanowe vs licówki porcelanowe

Licówka i korona porcelanowa to dwa terminy, które w gabinetach stomatologicznych padają praktycznie codziennie. Choć dla przeciętnego pacjenta brzmią tak samo enigmatycznie, warto poznać różnice pomiędzy koroną a licówką oraz dowiedzieć się, w jakich przypadkach są one stosowane.

Korona a licówka – czym się różni?

Korony porcelanowe to najczęściej stosowany rodzaj koron. Jak nazwa wskazuje, są one wykonane z porcelany, której trwałość jest porównywalna do trwałości naturalnych zębów, choć nieco mniejsza niż w przypadku koron metalowych. Jeśli jednak większe znaczenie od trwałości mają względy estetyczne, gdyż sprawa dotyczy zębów przednich, korony porcelanowe są wówczas idealnym wyborem. Stanowią one stałą nadbudowę zęba, zastępując naturalną koronę, która z różnych przyczyn uległa znacznemu zniszczeniu lub została usunięta w wyniku wyrwania zęba.

Z kolei licówka to cienka, około półmilimetrowa płytka porcelanowa, która naklejana jest na naturalnego zęba w celu usunięcia problemów natury estetycznej, np. przebarwień, nadłamań czy krzywizny. Z racji tego, że problemy te najbardziej uciążliwe są w przypadku zębów widocznych podczas uśmiechu, licówki również najczęściej zakłada się na uzębieniu przednim. Obydwa materiały dobierane są pod względem odcienia oraz kształtu tak, aby po ich założeniu uzyskać efekt naturalnego uzębienia.

Korona porcelanowa – kiedy jest stosowana?

Jak można wywnioskować z powyższego opisu, korona i licówka nie są materiałami, które mogą być stosowane zamiennie. Koronę porcelanową stosuje się głównie w przypadkach:

Korony porcelanowe doskonale zastępują klasyczne protezy. Dzięki ich umocowaniu na stałe zyskujemy zęby bardzo zbliżone wizualnie do naturalnych oraz możemy cieszyć się komfortem wynikającym z braku konieczności wyjmowania protezy i ryzyka jej wypadania.

Licówka porcelanowa – kiedy jest stosowana?

Podstawowa różnica pomiędzy koroną a licówką porcelanową polega na tym, że gdy koronę zakładamy na mocno zniszczone uzębienie lub jego brak, tak licówkę zakłada się na zdrowe zęby, które wymagają jedynie korekty estetycznej. Nie zawsze jednak założenie licówki jest możliwe – stomatolog musi uznać, że stan naszego zęba oraz dziąseł na to pozwala. Licówek nie nakleja się bowiem na zniszczone, chore zęby, a także w przypadku, gdy pacjent ma nawyk obgryzania paznokci lub zgrzytania zębami, który może prowadzić do uszkodzeń licówki. Licówkę stosuje się np. w przypadku:

Licówka, oprócz funkcji maskującej, ma jeszcze inną zaletę – jest wysoce odporna na kamień nazębny oraz przebarwienia. Niektórzy twierdzą także, że licówka jest twardsza w porównaniu z naturalnym szkliwem. Mimo wszystko, ważna jest ostrożność przy spożywaniu twardych pokarmów oraz regularna higiena jamy ustnej.

Korona porcelanowa i licówka – zabieg

Zarówno w przypadku mocowania korony porcelanowej jak i mocowania licówki, ząb musi zostać poddany wcześniejszemu przeleczeniu. Jeśli korona ma być usadowiona na naturalnym zębie, jego korzenie powinny zostać poddane leczeniu kanałowemu i stać się całkowicie martwe. Ząb musi także zostać odpowiednio spiłowany, aby możliwe było osadzenie na nim korony, a niejednokrotnie oszlifowania wymagają wówczas także sąsiadujące zęby.

Szlifowanie w celu przygotowania zęba do założenia korony jest dużo większe niż w przypadku zakładania licówek, kiedy to ząb spiłowywany jest jedynie bardzo powierzchniowo, celem zwiększenia przyczepności licówki. Po spiłowaniu zęba lekarz pobiera jego odcisk i przesyła go do gabinetu protetycznego, którego zadaniem jest wykonanie dopasowanej licówki bądź korony.

Na czas oczekiwania, który zazwyczaj trwa około 10 dni, pacjentowi zakłada się tymczasową licówkę kompozytową lub tymczasową koronę. Nie ma obaw o bolesność zabiegu, gdyż z reguły zabieg założenia korony porcelanowej bądź licówki wykonuje się w znieczuleniu miejscowym.

Podsumowując, nie ulega wątpliwości, że zarówno założenie koron porcelanowych jak i licówek to zabieg, który istotnie poprawia estetykę naszego uzębienia. Nie są to jednak zabiegi, które można wykonywać zamiennie. Wybór dotyczący tego, które rozwiązanie zastosować w konkretnym przypadku, powinien być podejmowany przez lekarza stomatologa.